الملا فتح الله الكاشاني
174
تفسير كبير منهج الصادقين في الزام المخالفين ( فارسي )
تقدير اخذ رشوة بر مخالف آن حرامست و اين خطاب متوجه علماى اين امت نيز هست گاهى كه دنيا را بر دين اختيار كنند پس شهادات و قضايا و فتاوى و غير آن در اين داخل است و بعد از آن بجهة تأكيد قول مذكوره ميفرمايد كه * ( وَلا تَلْبِسُوا الْحَقَّ ) * و آميخته مسازيد سخن درست و راست را كه در تورية است و انجيل از صفات محمد ( ص ) * ( بِالْباطِلِ ) * بسخن ناحق كه شما اختراع ميكنيد و بدست خود مينويسيد تا مشتبه به يكديگر شده امتياز بينهما نماند * ( وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ ) * و ميپوشيد حق را كه صفت مصطفى ( ص ) است * ( وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ) * و حال آنكه شما ميدانيد كه لابس و كاتم ايندو اين اقبح است زيرا كه جاهل گاه هست كه معذور است و يا آنكه شما علم داريد كه اينشخص آن پيغمبر موعود است كه شما نعت او را ميپوشيد و يا آنكه شما ميدانيد كه بنى اسرائيل بجهة عدم طاعت مسخ شدند و يا عالميد ببعث و جزا بدان كه لبس بمعنى خلط است و گاه هست كه مشتبه گردانيدن چيزى را كه به غير لازم خلط است لبس مىگويند و ح با يا براى سببيت است و معنى آنكه حق را ملتبس و پوشيده مگردانيد بسبب خلط بباطلى كه نويسيد در خلال آن تا تمييز بينهما نباشد و يا براى استعانت يعنى حق را ملتبس مسازيد باستعانت امر باطل كه به آن مخلوط گردانيد و بنا بر اول باصله فعل است كقولك ( لبست الشيء بالشيء ) و تكتموا مجزوم است بجهة دخول آن در تحت حكم نهى كان ايشان مأمور شدهاند به ايمان و ترك ضلال و منهى شدهاند از اضلال بجهة تلبيس حق بر كسى كه استماع آن كرده و اخفاء آن بر كسى كه آن را نشنيده و يا منصوب است باضمار آن گاهى كه واو براى جمع باشد و اين واو را واو صرف نيز گويند بجهة صرف معطوف از اعراب معطوف عليه پس تقدير اينست كه و لا تجمعوا لبس الحق بالباطل و كتمانه كقولك ( لا تاكل السمك و تشرب اللبن ) يعنى جمع مكنيد آميختن حق را بباطل با پوشيدن و در اين اشعار است به آنكه استقباح لبس بجهة مصاحبت كتمان حقست به آن و لبس و كتمان بر اينوجه بود كه صفات محمد ( ص ) را از تورية محو ميكردند و صفات مخالف آن بجاى آن مينوشتند و يا ميگفتند صفات محمد ( ص ) در تورية نيست و گويند حق اقرار ايشان بود به آنكه محمد ( ص ) بر غير ايشان مبعوث است و باطل انكار آنكه بر ايشان مبعوث باشد و بعد از امر ايشان بايمان و نهى از كفر و استبدال و لبس و كتمان ايشان را باركان ايمان امر مىكند كه * ( وَأَقِيمُوا الصَّلاةَ ) * و بپاى داريد نماز اهل اسلام را بر آن وجه كه ايشان ميگذارند * ( وَآتُوا الزَّكاةَ ) * و بدهيد زكات مال را بطريق مسلمانان * ( وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ ) * و نماز گذاريد با نماز گذارندگان يعنى با جماعت